miércoles, 30 de abril de 2008

SENTIMIENTOS 3 - 0 JON


“Ayer comenzamos la partida y nada más empezarla hat-trick del delantero de los rojos. Ellos son los que controlan el juego.

Es difícil seguirlos e imposibles de controlarlos, hacen su juego, dominan la partida y nos encajan goles cómo y cuándo les apetece. Algunos son mediáticos y les gusta relacionarse públicamente, otros solo se destapan en el vestuario, pero estos últimos son el verdadero cerebro del equipo.

A este paso se llevan la liga, la copa y la champions…”

Bueno, dejémonos de metáforas y vayamos a lo que vamos. Hoy me siento una vez más delante de esta pantalla para… para… pues no sé para qué exactamente, pero siendo sincero para entretenerme yo mismo más que para entreteneros a vosotros… bastante payaso soy ya de por sí… pues hoy voy a soltar la txapa un poco sobre los sentimientos, pues en realidad creo que son uno de los factores más importantes que condiciona todo lo que nos rodea… o bueno, dentro de los sentimientos ¿por qué no centrarnos con la VERGÜENZA? (tampoco vayamos a profundizar demasiado, pues todavía no he empezado y ya me estoy sobrando con los párrafos)

… blablablablablabla blablablablabla, blablablabla… blablablablablabla!... blabla….
… … … Blablabla!??! Bláblabla!!! … … …

(mejor así no? Así os aburro menos, si es que teníais alguna intención de leerlo)

Resumiendo, los sentimientos son los que hacen que un día tengamos ganas de comernos el mundo y otros de bomitarlo, se contradicen entre ellos y la vergüenza muchas veces (bueno, muchas a vosotros, a mí casi nunca, aunque cuando aparece, lo hace en los peores momentos y no se quiere ir…) es la que causa esa contradicción, puesto que no deja actuar a muchos de los demás (sí, ahora os vendrá a la cabeza eso que llamamos amor…) y muchas veces es el principal bache para llegar a nuestros objetivos. Y es que la vergüenza, hablando en general, es de los pocos sentimientos que normalmente coinciden con la razón. Esto os lo dice un sinvergüenza al que le queda demasiada vergüenza.

Ale, lo dejamos por hoy que esto se está haciendo muy largo y mi texto es una putiiiisima mierda. Ahora seguiré inventándome motivos para matarla.

Ya que la asquerosidad de letras conjuntas que veis aquí arriba no va a hacer que esto empiece con buen pié y tenga audiencia, pongo un poco de musiquilla para aliviar el olor que echa esto…


Este texto sólo tiene un calificativo, VERGONZOSO!:D

1 comentario:

Anónimo dijo...

Komentariok idazteko (x)Comentariosen klick in ta pantailatxo bat atako zaizue. Aer animatzen zaten zoze idaztea! Eskertuko litzateke anonimo modun idatzi beharren "nombre/url" modun idaztea, ta ola zuen izena jarri, gauza gehiegi eskatzea ez bada. Ale ba, that´s all

Jon